32. ,,W oczekiwaniu"

,,W oczekiwaniu"

Przerywam milczenie i głośno krzyczę!

Jak długo to robię? Nie wiem. Nie liczę.

Utkwiłam w tym syfie z zamkniętą wciąż drogą

I czekam żałośnie z olbrzymią już trwogą

Na nutkę litości i zrozumienia,

Z goryczą porażki, żalem wytchnienia.

Wciąż czekam na iskrę, światełko w tunelu!

Wiem, że dostaje je bardzo niewielu.

Lecz ja mam wiarę, że mnie się należy...

To tylko wiara...ja wierzę, ty wierzysz?

W świecie tym żyję od zawsze i wszędzie,

Lecz muszę wciąż wierzyć, że dobrze będzie.

Bo po coś wymyślił ktoś jedną z tych cnót.

Wciąż głupio się łudzę, to byłby mój cud.

W świecie ironii, kłamstwa i skazy

nie wchodź do jednej rzeki dwa razy!

J.M

Wiersz 31

Gdy zamknę swe oczy widzę wtem twoje

Czarne jak noc, prawie jak moje,

I patrzą się we mnie tak cały czas ...

Jakby nie było przez chwilę nas.

Zaklęci w tańcu jak Pani i Pan,

Schowani gdzieś w cieniu wychodząc z tych ram.

Muśnięcia warg tak bliscy... lecz nie wiem...

Bo jedno przy drugim nie pewne jest siebie.

Lecz może prawie jak statek o lód

Rozbije się między nimi ten chłód..

Choć mogą też skończyć na dnie jak Titanic...

Choć tak na prawdę nie chcą się ranić ...

J.M.

30. ,,Groby pomarłych kochanków"

To już gdzieś, kiedyś było, ale wciąż brak weny ...

,,Groby pomarłych kochanków"

Gdzie żeście poszli na leże?

Duchy pomarłych kochanków!

Odmówcie ostatnie pacierze

Wśród rozsypanych różanych płatków.

Nie słyszę w wichrze ni słowa,

Nie widzę żadnego obrazu,

Ja przecież jestem gotowa,

By ujrzeć was znów od razu.

Czekam tak sama w rozpaczy

Pogrążona w smutku i żałobie

Z nadzieją, że mnie uraczy

Jakaś niedbała myśl o Tobie.

Żyłam papierowym szczęściem

Mając was obojga.

Teraz spoczywacie wiecznie

W mogile przeznaczonej dla trojga.

J.M.